Nieuws en actualiteiten

07-07-2020

Rozenkrans

Rozenkrans in Handel  Vanaf maandag 6 juli 2020 zijn we begonnen met het rozenkrans gebed. We vinden het belangrijk dat... lees meer >

29-06-2020

Spelregels

Met ingang van zaterdag 4 juli a.s. en zondag 5 juli a.s. worden in al onze kerken van de parochie... lees meer >

Vanaf 1 juli a.s. kunt u weer terecht bij het Pastoraal Bureau in Gemert (Kerkstraat 2; 2e deur, tel. 0492-361215.)Het... lees meer >

Een misintentie kan vanaf 1 juli weer worden opgegeven bij de diverse pastorale steunpunten en het pastoraal bureau in Gemert... lees meer >

NIEUWSBRIEF 3e jaargang PAROCHIE H.  WILLIBRORDUS  GEMERT – BAKEL juni 2020 Juni……De maand waarin de Intelligente Lock down weer meer versoepeling... lees meer >

Ons leven bestaat uit verschillende momenten: soms goed en soms slecht. Het is precies zoals de seizoenen, zoals het weer.... lees meer >

Hoe denkt u dat u zich zult voelen als u een dezer dagen weer naar de kerk kunt gaan? Misschien... lees meer >

Een kaartje om eraan te herinneren dat geluk dichterbij is dan je soms denkt.

In het verhaal van Lucas (Hand. 1,4-8) over de christelijke gemeenschap van Jeruzalem wisselen passages die handelen over het interne... lees meer >

Bidden tegen moedeloosheid

Ons leven bestaat uit verschillende momenten: soms goed en soms slecht. Het is precies zoals de seizoenen, zoals het weer. Soms heb je goed weer en op andere dagen heb je slecht weer, maar toch gaat het leven gewoon door. Maakt niet uit hoe de situatie nu is, je moet gewoon door… je moet door! Je kunt ook moe worden. Van hard werken, soms. Maar het meeste wordt je moe van dingen die niet lukken. Van ergens aan werken – en je denkt het is vergeefs. Het helpt niet. Dan kan een grote vermoeidheid je overvallen. Je kan niks meer doen, denk je. Je komt nauwelijks je bed uit. Het gaat gepaard met een gevoel: wat maakt het uit.

Ook in het geloof kan je de moed verliezen. Je kan denken: allemaal mooi en wel, maar ik merk er zo weinig van. Ik zie zo weinig van God. Paulus schrijft in zijn brieven aan christelijke gemeentes wel vier of vijf keer: verlies de moed niet, ga door met goede dingen te doen, word niet moe. Moedeloosheid in het geloof is dus blijkbaar niet alleen van onze tijd. Wat moet je doen tegen moedeloosheid in je geloof, tegen dat gevoel het helpt allemaal niets? Jezus zegt: bidden. Ik vind dat eigenlijk best gek. Je kan ook zeggen: tegen moedeloosheid helpt: doorzetten, kom op, zet hem op. Of tegen moedeloosheid helpt het om eens even een adempauze te nemen. Even tot rust komen, niet jezelf voorbij te lopen. Maar Jezus zegt: tegen moedeloosheid helpt het om voortdurend te bidden. Let wel: Jezus zegt niet: ‘als je in de put zit dan helpt het om te bidden. Even bidden en je bent er weer bovenop’. Nee, hij zegt: tegen het gevoel, dat hele gelooft me niks, ik zie er niets van, daartegen helpt het om voortdurend te bidden. Dag en nacht, dat wil zeggen: alleen, thuis met je huisgenoten of met de medeparochianen in de kerk.

Ik kan me daar wel iets bij voorstellen. Bidden is het voorleggen van je diepste wensen aan God. Het is contact zoeken met de kern van je ziel en dat bij God brengen. Het is een vorm van communicatie van jou met God, het opzoeken van God. En wie dat doet, blijft verbonden met God. De onderstroom in je ziel vloeit . Het is als het vuur dat altijd brandend moet blijven bij de tabernakel. God heeft het ooit ontstoken en nu mag het nooit meer uitgaan. Zo is het ook met jou. Eens ontstak God een vuur in je – een groot vuur, een klein vlammetje dat maakt niet uit, een vuur dat niet mag doven. Eens werd je gedoopt. En dat voed je door te bidden – dan geeft het niet zo wat voor woorden je zegt, de gebeden van de meeste mensen zijn onsamenhangend, meer wat gepraat dan duidelijke woorden, maar dat is het belangrijkste niet: je zoekt God in je gebed. Blijf bidden dan blijft dat onderhouden, dan blijf je bij hem. Hij in jou, en jij in Hem. God en mens zijn verbonden. Daar begint ons leven mee. “Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft, een vuur dat nooit meer dooft”, zo klinkt een mooi en bekend lied. 

Pater Cândido