Nieuws en actualiteiten

01-03-2021

Kleuterkerk

Helaas kan op 7 maart de kleuterkerkviering niet doorgaan.Dit op advies van het OMT van het RIVM en van het... lees meer >

De kruisweg - in het Latijn Via Crucis of Via Dolorosa genoemd - is een weergave van de lijdensweg van... lees meer >

4e jaargang PAROCHIE H. WILLIBRORDUS GEMERT – BAKEL. De maand van 28 dagen…- Verrast werden wij deze maand door een... lees meer >

Wij zitten midden in de veertigdagentijd oftewel de vasten tijd. Deze begint drie dagen na carnaval op Aswoensdag en eindigt... lees meer >

Vastenaktie 2021 Parochie H. Willibrordus Gemert - Bakel Voor mensen met albinisme in Afrika Het vastenproject van de parochie is... lees meer >

15-02-2021

Alpha Cursus

De Alpha – cursus is een wereldwijde introductiecursus op het christelijk geloof.  In tien bijeenkomsten en een weekeinde krijgen de... lees meer >

Armenzorg vraagt door de eeuwen steeds een nieuw gezicht…   De parochie wil inzetten op samenwerking met mensen die sociale zorg... lees meer >

Om 3 uurtjes in de 14 dagen, op een maandagmorgen van 9.00 uur tot 12.00 uur enkele huishoudelijke werkzaamheden te... lees meer >

Aan de ouder(s) / verzorger(s) van jongeren van de Parochie H. Willibrordus. Gemert, januari 2021 Geachte ouders/verzorgers, Uit onze parochieadministratie... lees meer >

Het Parochie Bestuur heeft besloten om het Pastoraal Bureau m.i. van heden te sluiten in verband met de aangescherpte maatregelen... lees meer >

Armenzorg vraagt een nieuw gezicht…

Armenzorg vraagt door de eeuwen steeds een nieuw gezicht…  

De parochie wil inzetten op samenwerking met mensen die sociale zorg een gezicht geven. Want iemand die aan de pastorie deur aanklopt met een vraag van materiele nood, heeft vaak een diepere nood. Bij hen gaan zingevingsvragen samen met een noodzakelijk te ontwikkelen inzicht in de eigen situatie. Een samenwerking tussen instanties is daarbij noodzakelijk om shopgedrag te voorkomen. Momenteel richten we in onze parochie een diaconale denktank op. Het wil een klankbord vormen voor de pastor en de parochiële caritas instelling (“de Geestmeesters”). Daarbij is overleg tussen een dorpsondersteuner, een gezonden diaken Henri van Leuken voor woonwagenpastoraat als opvolger van diaken Johan van Gemert die helaas van ons is heengaan. Samen met de pastor van Gemert en sociale vertrouwenspersonen van de parochie werken we een nieuw draagvlak voor diaconale zorg. Een mooie ontwikkeling die wat belooft voor de toekomst. 

Maatschappelijke fenomenen zijn een zorg voor de parochie. Het dorpsbestuur was voor de 18e eeuw in de middeleeuwen zelfs getekend door nog meer samenwerking met de parochie. De schout (de politie), de schepenen (wethouders) samen met de burgemeester vergaderden met de kerkbestuursleden en de Heilige Geest meesters over het wel en wee de gemeente Gemert. De Heilige Geest meesters, functioneerde daarbij als de sociale werkers van de kerk. En twee kerkmeesters vormden een missionair kerkbestuur samen met en in directe eenheid met de pastoor. Er was eenheid van sociale betrokkenheid en de kerk: zo bekleden de kerkmeesters soms zelfs tegelijk de functie van wethouder. En de Heilige Geestmeesters – eveneens onder leiding van de pastoor – waren belast met het beheer van de goederen van de tafel van de “Heilige Geest.” Een tafel waarop gratis brood en voedsel ter beschikking werd gesteld voor hen waarvan men zag dat ze het nodig hadden. Gelovige mensen wijden voor de armenzorg soms hun hele erfenis. De Geestmeesters functioneerden vanuit het sociaal diaconale huis voor opvang van arme mensen bij een aan de Haageik gelegen Gast of Geefhuis. Mensen die werken voor de armen worden geacht “ door de Heer benoemd” te worden. Zij ervaren een kracht die hen aangegrepen heeft om de sociale bewogenheid van de kerk zichtbaar te maken. Van oudsher gaat dat op voordracht van de pastoor die enkele namen op een papiertje schrijft en laat toetsen of ze bekwaam door kerkbestuur en armenbestuur,  een onderscheiding die plaatsvindt in de buurt zondag lichtmis en de zondag van Sint Petrus stoel. In het jaar 42 vestigde Petrus zich als paus te Rome. De viering van de bisschopszetel van Petrus getuigt van de eenheid in de Kerk, zoals deze vanaf het begin bij de benoeming van Petrus door Jezus is bedoeld. Een Geest van samenwerking wordt dus weerspiegelt doordat de armenmeester uiteindelijk een eed afleggen ten overstaan van de pastoor. Stel het is een Jan die komt bij de pastoor, dan gaat dat zo: beste Jan gij belooft dat ghij der kercken/ h Geàst vurstaen sult glijc u eygen goet ende vande ontfanc ende uytgeven goede rekenscap en reliqua doen ende alle vurszegde puncten soe veel mogelijc onderhalden sult. Soe segt mij na: dat sweer ic, soe helpe mij Godt en aI sijn heiligen.” 

Heden ten dagen gaat dat anders.  We zijn in een moderne tijd zelfstandiger geworden, autonomer. Echter is nog een steeds een parochiële caritas instelling en een parochiebestuur. Maar we leiden met zijn allen aan een functionele moderne drang om alles vast te leggen en te toetsen in procedures en vaste afspraken. Maar armenzorg doet een vooral een beroep op de eigen creativiteit, analyse en daadkracht om vanuit samenwerking te werken aan een multidisciplinaire aanpak van de hulpvragen. Want een hulpvraag is vaak een topje van de ijsberg. Waar vallen er gaten in onze zorgsystemen? Daarbij is voorkomen beter dan genezen. En natuurlijk is dan prachtig als er sociaal maatschappelijke projecten ontstaan zoals het inspiratiecafé waarin saamhorigheid en zingeving samengaan. En vol waardering kijk ik naar de immigranten maaltijd, wereldkeuken in Gemert. En ja in Gemert is er tevens een zorgcoöperatie. In een coöperatieve geest groeien er wederzijds elkaar bevruchtende sociale verbanden zodat ze samenwerken met enkele vrijwilligers van de KBO die mensen bijstaan.

In het boek “Tussen Hoogmis en herberg” schreef Simon van Wetten over een gebeurtenis in 1731 waarin de kwestie speelde van de “arme uitlander”. Iemand uit Gemert die trouwt met een armlastige partner kan voor de gemeenschap een last worden. Hoe gaan we daarmee nu om?  Elke tijd heeft zijn eigen vragen.Toen ging dat zo: “De pastoor van Gemert, Petrus Gautius, als gemene vader der armen en ‛opperste’ van de Tafel van de Heilige Geest, heft wanhopig de armen ten hemel. De reden? De armen. De twee heilige geestmeesters Henricus van Gemert en Anselmus van den Heuvel knikken instemmend. Zij begrijpen de vertwijfeling van de eerwaarde heer maar al te goed. Gautius laat zijn armen weer zakken en zet zich aan zijn schrijftafel, niet te verwarren met de Tafel van de Heilige Geest.‛Deze tafel is gebracht tot zulke extremiteit, dat men de nood van alle armen alhier niet kan ondersteunen, en dat komt omdat het aantal armen met grote menigte aanwast. Daar zijn zelfs notabelen onder, omdat één partie des houwelijcx van Gemert is, en de andere van naburige plaatsen.’  Het blijkt dat velen Gemert zijn ‛binnengedrongen’ zonder borgbrief, en zo wordt de Armentafel gedwongen de gehele last van zo’n ‘gemengd’ huwelijk tussen een uitlander en een Gemertse partij te ondersteunen. Die kosten kunnen niet meer worden opgebracht. De uitheemse Heilige Geest laat het dan immers afweten, ook voor de kinderen die uit zo’n huwelijk zijn voortgekomen. De vraag is dan ook of de Genadige, dat is de landcommandeur aan wie deze brief gericht is, orders wil uitvaardigen die Gemert bevrijden van dit ongeluk, en de drossaard erop laten toezien dat er geen armen naar Gemert komen die hier gaan trouwen zonder een borgbrief van de gemeente waar zij geboren zijn. Laat de armen voorlopig niet tot ons komen.” 

Pastor Stefan Schevers