Nieuws en actualiteiten

De kerstdagen staan weer voor de deur en iedereen zoekt dan de warmte op van familie en goede vrienden. En... lees meer >

herdertjes

  Op maandag 24 december is er om 18.30 uur in De Mortel een Herdertjesviering. We willen graag in deze... lees meer >

10-12-2018

Kerstvieringen

Maandag 24 december- Kerstavond   Gemert St. Jan 19.00 Familieviering W+C / 21.00 Nachtmis ( Live uitzending Gemert Centraal) Gemert... lees meer >

Kerstmis 2018

10-12-2018

Kerstmis 2018

Mag ik………. een beetje lijken op die eenvoud in die stal?   op Maria……….groot in haar geloof…… op Josef…….groot in... lees meer >

kleuterkerk-e1453736816656 bijgesonenden

10-12-2018

Kleuterkerk

Kerst in de Kleuterkerk! Zondag 23 december om 10.00 uur, is de Kleuterkerk in de St Janskerk te Gemert. Jullie... lees meer >

2e jaargang, parochie H. Willibrordus Gemert - Bakel   In deze donkere dagen……….. - zijn er veel lichtpuntjes te vinden in het... lees meer >

Beste parochianen van de parochie Gemert-Bakel,   Afgelopen januari 2018 hebben we u gevraagd de jaarlijkse bijdrage aan de Kerkbalans... lees meer >

Gerarduskalender

Elke dag een beetje spirit! De Gerardus (dag)kalender 2019, uitgebracht door Klooster Wittem, is een scheurkalender met elke dag op... lees meer >

  Zoals al eerder gemeld gaan de paters van de Congregatie van de Heilige Geest hun intrek nemen in de... lees meer >

September 2018 Broeders en zusters, De afgelopen weken is onze Kerk helaas vaak negatief in het nieuws geweest. Er was... lees meer >

Overzicht terugkerende bijeenkomsten

Kleuterkerk

kleuterkerk

Kleuterkerk is een speciale viering voor kinderen van 2,5 tot ongeveer 7 jaar, samen met hun ouders.

We lezen een Bijbelverhaal, zingen liedjes en maken een kleurplaat of knutselwerkje.

Ook steken we een kaarsje aan, wat we daarna in de stiltekapel zetten.

 

Kleuterkerk is er iedere 1e zondag van de maand om 10.30 uur in de zaal van de

pastorie bij de St. Jan.

 

Volgende data worden nog bekend gemaakt.

Voor het volledige foto-overzicht van de Kleuterkerk bijeenkomsten, kunt u in het linkermenu naar ‘foto’s’ gaan. 

 

Doopvoorbereidingsavond in de Parochie H.Willibrordus Gemert-Bakel

voorbereiding doopviering jan5

Als voorbereiding op het doopsel organiseren wij als doopwerkgroep van onze parochie, elke maand een ontmoetingsavond voor ouders, die van plan zijn hun kindje te laten dopen. Op deze avond denken wij samen na over het waarom van het doopsel, geven uitleg over de inhoud van de doopviering en staan wij stil bij de betekenis van de belangrijke symbolen water, olie en licht. Uw kindje wordt bij het doopsel opgenomen in een gemeenschap van medegelovigen.

Wij vragen alle ouders die hun kindje willen laten dopen in de kerk van Gemert, Bakel, Handel, De Mortel, Milheeze of De Rips , in de periode vóór het doopsel één keer aan een ontmoetingsavond deel te nemen. Daarom is het belangrijk om tijdig, maar uiterlijk 1 week voor de eerstvolgende ontmoetingsavond contact op te nemen met het Pastoraal Bureau in verband met de voorbereidingen.

De ontmoetingsavonden vinden plaats om:

Tijd: 19.30 uur tot 21.45 uur.

Plaats: pastorie Gemert, Kerkstraat 2.

 

Zie ‘Nieuws en Actualiteiten’ voor de actuele data van de doopvoorbereidingsavonden.

 

Doopzondagen in de kerk van Gemert:

Elke 1e en 3e zondag van de maand.


Doopzondag in de kerk van Bakel:

De 4e zondag van de maand

 

Doopgelegenheid in de kerk van

De Mortel Handel Milheeze of De Rips

op afspraak.

 

Doopwerkgroep parochie H. Willibrordus Gemert Bakel.

 

Pater Piet Delisse aan het woord

Vanwege zijn 50 -jarig priesterfeest heeft Pater Piet Delisse zich bereid getoond om het
een en ander te vertellen over zijn leven als jongen, priesterstudent, missionaris en
assistent pastor in de parochie Gemert- Bakel.
Als jongetje, ik zat in de tweede klas van de Lagere School in Erp werd mij gevraagd wat
ik later wilde worden. Mijn antwoord daarop was: “ik wil missionaris worden.”
Ik had verhalen gehoord over de missie in Afrika en dat wilde ik ook gaan doen.
Op het klein seminarie in Weert kreeg ik na acht jaar de toog aan en vervolgens ging ik
een jaar naar het noviciaat in Gennep, waar ik en andere novicen kennis maakten met de
congregatie van de Heilige Geest.( Paters Spiritijnen).
Vervolgens ging ik naar het groot seminarie in Gemert waar toen ook de seminaristen van
de Norbertijnen en de Lazaristen de lessen volgden. (Spinola). Twee jaar later werd de
opleiding verplaatst naar Eindhoven, waar het Theologisch Instituut Eindhoven was
opgericht. Naast de seminaristen van Spinola kwamen hier ook de seminaristen van
andere congregaties, zoals de Assumptionisten, de Augustijnen en ook lekenstudenten.
De opleiding op het groot seminarie duurde zes jaar. Na het derde jaar van de
theologiestudie werden wij ( acht klasgenoten ) priester gewijd. Dat was op 14 sept 1968
in de Gerarduskerk in Gemert door Mgr. H. van Elswijk (spiritijn). Hij was bisschop in
Morogoro in Tanzania.
Na de priesterwijding volgde het vierde jaar theologie en in dat jaar gingen we ook
cursussen volgen in Tilburg, speciaal voor mensen die voor het buitenland, (Afrika)
benoemd waren. Met enkele klasgenoten gingen we vervolgens nog enkele maanden naar
Parijs naar de Alliance Française om de Franse taal te leren spreken.
Op 30 april 1970 vertrok ik samen met een klasgenoot uit het koude Nederland, (want het
had die laatste nacht van april in Nederland gesneeuwd), naar Parijs, waar we het
vliegtuig genomen hebben met bestemming Bangui, de hoofdstad van de Centraal
Afrikaanse Republiek. Op 2 mei kwamen we daar aan en we werden inderdaad warm
ontvangen. De temperatuur was daar 38 graden en dat was wel even wennen.
Het bisdom waarvoor we benoemd waren, Bangassou, ligt zo ongeveer 700 km. van de
hoofdstad vandaan. Die afstand overbruggen ging per auto over niet verharde grint – en
zandwegen. Na een regenbui kan de weg tijdelijk worden afgesloten om het wegdek te
sparen maar die dag dat we die reis maakten hadden we geluk en bereikten Bangassou in
een dag. Nog weer enkele dagen later ging ik met een collega met wie ik de eerste
maanden zou samen werken naar zijn missiepost die weer 140 km. verder lag.
Beginnen met de taal leren en kijken en luisteren naar de mensen die je tegenkomt om
langzaamaan kennis te maken met de cultuur en het leven in de dorpen.
De pastorale bezigheden, de catechese waar mijn collega mee bezig was proberen te
begrijpen om dat zelf ook te gaan doen. De taal kennen en spreken is het eerste vereiste
wat je nodig hebt om met de mensen te kunnen werken en omgaan. Dat geldt voor alle
bezigheden , pastorale zorg maar ook het praten over hygiëne en het belang van
preventieve gezondheidszorg. Dat probeer je begrijpelijk te maken.
Na 22 jaar met veel plezier gewerkt te hebben in de CAR vroeg het bestuur van de
Congregatie in Nederland om een paar jaar te komen werken in Nederland als lid van het
Missionair Team in Eindhoven . Dat verblijf in Eindhoven duurde maar heel kort want ik
werd gevraagd om een andere collega te vervangen die onverwacht naar Rome werd
geroepen waardoor zijn plaats door iemand ingenomen moest worden. Pas terug in
Nederland en nog niet ingewerkt in Eindhoven kwam ik zo onverwacht in het bestuur
terecht. Dat was wel even wennen; kantoor – administratie werkzaamheden, leren
omgaan met computer etc.
Al snel kwam Pastoor Neven van de parochie De Mortel me vragen om van tijd tot tijd
assistentie te verlenen in de Mortelse parochie . Daar heb ik ja op gezegd en ik heb

zodoende geleidelijk aan veel mensen leren kennen. Na het afscheid van Pastoor Neven
werd het verlenen van assistentie steeds breder. Handel en later ook De Rips.
En ondanks ons veranderen van woonplaats in 2010 van Gemert naar Gennep heeft de
parochie steeds gevraagd of wij ( Spiritijnen) assistentie kunnen verlenen in de parochie
Gemert – Bakel. Het antwoord is ja, zolang we dat kunnen.
Pater Delisse stelt nog even aan de orde dat de leegloop in de kerken en het tekort aan
priesters hem er niet van weerhouden de waarden van het geloof naar voren te brengen.
Met de aanhef van de brief van Mgr. De Korte van afgelopen zondag:
“Trouw blijven in moeilijke tijden” besluiten we dit gesprek.

Wij wensen Pater Delisse een fijne dag en moge hem gegeven zijn dat hij voor de
komende jaren nog veel levensvreugde mag beleven in goede gezondheid.

Namens het parochiebestuur nodigen wij u van harte uit voor de Eucharistieviering op
zaterdag 22 september, 19.00 uur in de kerk van De Mortel. Pater Delisse hoeft geen
cadeau maar wil u graag attenderen dat de collecte bestemd is voor de missie in de
Centraal Afrikaanse Republiek . De politieke en sociale toestand in de CAR is uitermate
onzeker.

 

Wie is die nieuwe pastor?

 

Even voorstellen:
Pastor Schevers (42) groeide op in het gemoedelijke Brabants dorpje Esch. Voor de gemeentelijke
herindeling één van de kleinste zelfstandige dorpen van Noord-Brabant. Het dorp is één grote
familie. Mensen groeten elkaar als ze elkaar tegenkomen op straat. Mijn eerste wandeling door
Gemert was een zoektocht. Midden op straat was er even bijna een aanvaring met een voorbij
komende fietser. Het werd geen “kijk toch uit!”, maar een vriendelijk “hallo!”. Een glimlach
verscheen op mijn gezicht. Wetende dat ik heel wat zou moeten loslaten na bijna zes jaar in de
Bommelerwaard. Als de bisschop een nieuwe benoeming geeft, is dat in het begin een vreemde
gewaarwording. Als herder beleef ik sterk de wisselwerking met mensen en dan gebeurt het
ongemerkt, dat zelfs een priester die weet dat hij gezonden is, zich gaat hechten. En dat hoort
erbij. Was er geen liefde, dan is er ook nooit gemis.
Historie:
Na zijn opleiding aan het gymnasium Beekvliet in Sint-Michielsgestel (het voormalige klein
seminarie) wil hij geneeskunde gaan studeren, maar wordt uitgeloot. Zo komt de studie
psychologie in Tilburg in beeld. Hij houdt van verbinding scheppen. Hij gaat bij twee totaal
verschillende studentenverenigingen. Bij Plato, de studentenvereniging van de lange avonden. En
de tweede studentenvereniging is een protestants christelijke, Ichthus: ‘Samen de bijbel lezen,
samen eten’. Uiteindelijk wint de tweede vereniging het van de eerste. En van het één komt het
ander. Want na een les filosofie bij pater Kapucijn Piet Leenhouwers wordt de interesse gewekt
voor de grote vragen van het bestaan. Gaandeweg ontdekte hij: ‘Ik wilde liever voorkomen dan
genezen.’ Daarom besluit hij direct na de in het eerste jaar behaalde propedeuse Psychologie,
voor een andere weg te kiezen. Hij gaat theologie studeren, niet via het seminarie, maar aan de
universiteit van Tilburg. Daar groeit een roeping om Christus te volgen in zijn herderschap
waardoor hij uiteindelijk de weg op gaat van een zevenjarige klassieke studierichting theologie in
Tilburg. Om de kerk te vitaliseren volgt hij een internationaal trainingsjaar voor missie en
jongerenwerk en richt hij de katholieke studentenverenging Peerke Donders op, in Tilburg. In 2007
studeerde hij af aan de faculteit katholieke theologie bij professor Frans Maas over de “schoonheid
van het kruis als liefde” vanuit de theologie die zich verbindt met de hedendaagse beeldcultuur.
Daarbij bestudeert hij de grote theoloog Hans Urs von Balthasar die niet primair “ethiek” maar
“esthetiek” ziet als uitgangspunt van geloof. Hij denkt nog even als geestelijk verzorger in
zorginstellingen te gaan werken. Maar het wordt de kerk, want er lag reeds lange tijd een roeping
te sluimeren. Na een jaar op het seminarie te Den Bosch wordt hij op 8 november 2008 tot diaken
gewijd en op 6 juni 2009 tot priester. Daarmee is hij dus wereldheer binnen het bisdom van Den
Bosch. Een tweetal jaar werkte hij als priester in de zeven dorpen van West Maas en Waal en nu
bijna zes jaar in de zes dorpen en het ene stadje Zaltbommel in de Bommelerwaard samen met
pastoor Ron van den Hout, de huidige bisschop van Groningen. Hij behartigt er onder meer het
speerpunt jeugd en jongeren en zijn motto was het afgelopen jaar: vieren en ontmoeten. Want
koffie en kerk horen bij elkaar. In het lokale blad de Carillon staat een artikel ter ere van zijn
afscheidsviering op zondag 25 februari in Kerkdriel: “Ik voelde me thuis, mijn creatieve karakter
correspondeerde goed met de gastvrije omgeving waar vaak in goede gesprekken pastorale
activiteiten ontstonden, zoals de discoboot, de tienerclub, contacten met vluchtelingen, de koffie
na een viering, de uitwisselingsreizen en de oecumenische jongerenactiviteiten zoals Sirkelslag en
de nacht zonder dak. Mensen denken mee met nieuwe ideeën”, zo gaat hij enthousiast verder met
zijn terugblik op de afgelopen periode. Het mooiste vond pastor Schevers de activiteiten vanuit de
verbinding met kerk en dorp: een viering met schoolkinderen, een ouderenviering met bingo
daarna, een viering bij de ‘samenloop voor hoop’, en een bijdrage aan de dodenherdenking.
Onlangs nog zegende pastor Schevers paarden voor de slipjacht in Alem. “En daarna een borreltje
in het dorpshuis”… .
Parochie H. Willibrordus Gemert-Bakel

Nu gaat hij in onze parochie per 1 april a.s. beginnen in samenwerking met diaken Jos van de
Bosch. Deken Theo Lamers blijft ondersteunen als waarnemende pastoor voor bestuurlijke zaken.
Deze benoeming werd mogelijk doordat in Den Bosch een nieuwe communiteit van
minderbroeders en kapucijnen kwam. Omdat de Bommelerwaard een lange traditie van paters
Franciscanen kent, was het logisch dat bisschop de Korte eraan dacht daar een Franciscaan in de
nabijheid van het klooster te benoemen. Pastor Schevers houdt van uitdagingen en is een pionier.
Maar een nieuwe benoeming blijft altijd ‘loslaten en thuiskomen’ (zoals een titel van een boek van
bisschop de Korte luidt). Met enige weemoed in het hart gaat hij vertrekken uit zijn huidige
parochie en vol vertrouwen op een goede samenwerking en ontvangst in zijn nieuwe parochie…
Het parochiebestuur wenst pastor Schevers een goede start in onze parochie, een inspirerend
herderschap voor ons allen en nodigt alle parochianen uit om zondagmiddag 8 april a.s. om 14.00
uur vrij te houden voor de presentatie van onze nieuwe pastor in de St. Jan in Gemert.

Stefan Schevers, pastor
Jo Grouls, vicevoorzitter

Homilie Mgr. Drs. R. Mutsaerts

 

bij het afscheid van de Paters Karmelieten OCD en de inzegening van het gerestaureerde F. C. Smits-orgel uit 1833 in de Sint Jan in Gemert op 1 juli 2017

 

Gelovigen en seculieren kijken op verschillende wijze naar de werkelijkheid.

Gelovigen gaan er van uit dat ons menselijk bestaan onderdeel is van een

harmonieus geheel, geschapen met een doel. Hierin vinden we ook het antwoord op

onze levensvragen. De seculier gelooft dat deze harmonie niet bestaat. Het ontstaan

van het heelal is toeval, een soort chemisch proces, er zit geen idee of schepper

achter.

We zijn als christenen nog maar een minderheid. Hoe overleef je. Hoe bewaar je in

onze tijd je geloof? Ik denk wel eens aan de tijd van de Heilige Benedictus. Die tijd

lijkt qua geloofsbeleving veel op de onze. Er ging in korte tijd veel verloren.

Gelovigen van onze tijd zouden het voorbeeld van de 6e

-eeuwse monnik Sint

Benedictus voor ogen kunnen houden. Benedictus, die leefde in een tijd van moreel

verval trok zich terug om zijn geloof te herbronnen om het aldus te kunnen bewaren.

Het wonderlijke is, dat juist door zich terug te trekken in een afgelegen gebied, hij

veel volk trok en hen sterkte in hun geloof. En zo heeft Benedictus veel betekend

voor de wederopbloei van het christendom. Juist door zich terug te trekken, groeide

het bewustzijn dat het geloof tanende was en ging men er weer werk van maken.

Weet u, ik hoor zo vaak dat de Kerk zich moet aanpassen aan deze tijd. U kent de

bekende onderwerpen wel, ik ga ze niet herhalen. Zeker, we leven in deze tijd en

moeten ons inleven in de vragen en noden van deze tijd. Maar tegelijkertijd moeten

we niet in deze tijd opgaan. we zijn onze identiteit verloren zijn. Terugtrekken om te

hergroeperen is niet onbegrijpelijk. Een stap terug doen om uiteindelijk verder te

kunnen springen. Want we moeten natuurlijk wel evangeliseren.

Uit Brazilië zijn paters Karmelieten naar onze parochie Gemert-Bakel gekomen. Ze

hebben gevolg gegeven aan wat we in de 1e

lezing hoorden: “Trek weg uit uw land

naar het land dat ik u aan zal wijzen”. Luister ook naar de woorden van Jezus zelf die

we hoorden in het evangelie.: “Gaat dus en maak alle volkeren tot mijn leerlingen en

doopt hen in de naam van …..”. Zijn wij een missiegebied dan? Ja. Maar wel een

wonderlijk missiegebied: de meesten zijn gedoopt. We komen uit de tijd van het Rijke

Roomse Leven. Maar nu gaat het wel heel hard de andere kant op. En dan komen

de missionarissen uit Brazilië: vol vuur en geloof.

Ik weet niet of u het oude gezegde kent: ‘Heidenen bekeren is een christelijk werk;

christenen bekeren is een heidens karwei’. Ik sta zelf bijna 25 jaar in deze situatie.

Je ontmoet overal goede mensen. Onze Braziliaanse vrienden hebben dat hier ook

mogen ondervinden. En het blijft een prachtig ambt: priester zijn onder de mensen,

het evangelie bij de mensen brengen.

Het evangelie van vandaag, is hetzelfde als van Hemelvaartsdag. Ik moest met

Pasen aan een lied van Guus Meeuwis denken: ‘Brabant’. Guus Meeuwis schrijft dit

lied als hij ver van huis is. Hij heeft nooit echt last van heimwee gehad, maar nu hij in

het verre Rusland. ’s Avonds door een stille donkere stad lopend, waar iedereen

slaapt, denkt hij aan Brabant, want daar brandt nog licht. Het deed mij met

Hemelvaart terugdenken aan de paasnacht, aan Pasen en het Brabantse katholieke

geloof. In de paasnacht werd ook uw Paaskaars ontstoken en zo kwam er licht in de

donkere kerk. In Brabant heeft altijd het licht van het geloof gebrand. Het is dat

aloude licht van het katholieke geloof dat ons in donkere momenten van het leven

verlichtte en aanwezig was als vreugdevuur op hoopvolle, mooie momenten. Het was

het licht dat ons begeleidde van wieg tot graf.

Het licht van Christus heeft de geschiedenis van Brabant getekend, prachtig

gepenseeld. Hoeveel kerken kent Brabant wel niet. Hoeveel Brabantse paters,

broeders en zusters zijn niet naar alle windstreken uitgezonden om het licht van het

geloof door te geven. Dat deden zij met woorden, maar vooral met daden. Ze

beleefden de Blijde Boodschap en maakten het geloofwaardig door hun inzet voor

onderwijs, ziekenzorg, voor de armsten, door hun betrokkenheid met de locale

bevolking. En ze maakten duidelijk dat ze het maar konden doen dankzij hun geloof

en kracht van de gekruisigde en verrezen Heer.

“En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht”, zingt Guus. Hoe is het met

ons geloof gesteld vandaag de dag? Een laaiend vuur kunnen we het niet noemen.

Een klein waakvlammetje eerder. En bij velen is ook dat gedoofd. Zoals gezegd, we

leven in deze tijd en moeten ons inleven in de vragen en noden van deze tijd. Maar

tegelijkertijd moeten we niet in deze tijd opgaan. We moeten het evangelie niet

aanpassen aan de tijd, maar de tijd aan het evangelie. Dat is evangeliseren.

Heb je wel eens water zien branden? Ik wel. Tenminste, dat dacht ik. Het was in een

sloot bij een weiland. De koeien holden van schrik weg. Maar wat was er aan de

hand? Een paar jongens uit de buurt hadden olie in de sloot gegooid en

aangestoken. Het was de olie die brandde. Niet het water. Olie blijft drijven op het

water. Probeer thuis maar eens in een fles water en olie te mengen. Dat gaat niet.

Als je water en ranja door elkaar doet, heb je even later geen water meer en geen

siroop, maar lekkere limonade. Dan wordt alles oranje. Maar als je water en olie door

elkaar doet, blijft het water apart en de olie ook. Flink schudden helpt niet. De olie

komt bovenop te liggen, het water op de bodem. Dus ook als je het door elkaar

schudt, je kunt het niet echt door elkaar mengen, het water blijft water en de olie

blijft olie.

Jezus zegt: zo zou een christen ook moeten leven. Ga niet op in de wereld. Hou je

doel voor ogen. Blijf je gelovige zelf. Houd die oproep van Jezus voor ogen. Je kunt

met de geest van de tijd meegaan, wel zogenaamd ruimdenkend zijn. In de praktijk

betekent dat meestal geestelijke armoede. Je zeggen al gauw: schaf dit en dat maar

af, leg de lat wat lager. Als ik Jezus goed beluister zegt Hij: doe het andersom: zorg

dat de tijd zich aanpast aan het evangelie. Gedraag je niet zoals ranja en water (het

geloof lost op), maar zoals olie in water: blijf jezelf als christen. Water doet het vuur

doven; olie houdt het brandend. Dan kunnen ook volgende generaties nog zingen:

“En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht”.

Misschien is het vertrek van pater Bonten, pater João en pater Luciano voor ons wel

een wake-up call. We hebben vaak niet in de gaten dat we aan het afglijden zijn.

Zeker, het zal voor ons een groot gemis zijn; tegelijk een zegen voor hun thuisland,

waar zij ook nodig zijn. En ze zijn daar nodig. Tegelijk begrijp ik deze beweging wel:

herbronnen is nodig om je geloof te bewaren en te versterken. Laten wij hetzelfde

doen, opdat het licht blijft branden in Brabant; voor komende generaties. Weet dat

het kan. Ik weet dat u hoopvol gestemd bent. Waarom? Wat we vandaag ook doen

is het nieuwe orgel inzegenen. Dat is tevens een teken van hoop voor de toekomst,

dat we hoopvol gestemd zijn. We hebben het aloude prachtige unieke Smitsorgel

laten restaureren. Waarom: om daar nog lang van te kunnen profiteren, opdat het

orgel nog lang een bijdrage mag leveren aan de liturgie in deze parochie. Orgel:

harmonieus geheel. De ene stem is afgestemd op de anderen; anders wordt het vals.

Mooi symbool: bewaar de eenheid, stem u af op de schepper van het orgel en op

elkaar. Houd Christus voor ogen. Begin daarmee. Bewaar het geloof. Het is zo

belangrijk voor de toekomst. Zonder het geloof wordt het letterlijk zielloos. Je hebt

geen kompas meer dat richting geeft aan je leven. We gunnen onze kinderen en

kleinkinderen toch iets beters. Een orgel moet op zijn tijd gerestaureerd worden.

Ons geloof ook. Stem het weer eens echt af op het evangelie. De klank wordt

zoveel rijker.

Ik spreek mijn grote dank uit aan pater Bonten, João en Luciano. U hebt meer

betekend dan u zelf kunt bevroeden. …

Ondertussen, beste parochianen, heb zorg voor diaken Jos. Die kan het ook niet

alleen…..

Paters: dank. Parochianen: houd goede moed. Proficiat met uw prachtige orgel.

Houd het geloof in stand zodat het nog in lengte van jaren mag blijven klinken.

Amen.

 

In gesprek met Pater Jan Campos ocd.

 

Handel, 8 mei 2017

 

Op het moment dat ik arriveer is pater Jan nog bezig met kinderen die zich voorbereiden

op hun Eerste Communie. Pastoor Bonten nodigt me uit in de keuken waar hij koffie zet.

Pastoor Bonten is 38 jaar in Brazilië werkzaam geweest en nu al weer acht jaar in Handel

waarvan hij sinds 1 januari 2015 pastoor van gefuseerde parochie H. Willibrordus Gemert-

Bakel is.

Met pater Luciano ( Veras Tito) kwamen zij acht jaar geleden naar Handel .

Zij behoren tot de Orde Ongeschoeide Karmelieten.

 

Wanneer bent u begonnen met de priesteropleiding?

Ik ben begonnen op 23 jarige leeftijd. Mijn vader was boer en ik ben opgegroeid in een

gezin van 12 kinderen. Nog een broer van mij is pastoor. Vanaf mijn 17 jaar was ik al actief

in de kerk en werkzaam in verschillende werkgroepen. Vooral in de gebedsgroep van de

KCV ( Katholieke Charismatische Vernieuwing). Dit jaar viert de KCV zijn 50 jarig bestaan.

Op 31 januari 1992 trad ik in bij de Orde Ongeschoeide Karmelieten en op 4 december

2004 werd ik tot priester gewijd. De priesterwijding vond plaats in de stad Sâo José do

Campos.

Helaas heeft mijn vader dit niet mee kunnen maken. Mijn moeder leeft nog en is 85 jaar

oud.

 

Mocht U ook uw eerste H. Mis opdragen in uw geboortedorp?

Ja mijn eerste mis heb ik opgedragen in Campos. Daarna werd ik aangesteld op het

seminarie en werd mij de zorg toevertrouwd aan de jonge priesters in opleiding,

seminaristen .Daarbij had ik nog parochietaken

In 2008 vertrok ik naar Sao Paulo om opgeleid te worden om naar Nederland te gaan.

 

Wat staat u nog het meeste bij als u aan dat vertrek naar Nederland denkt?

Ik vertrok op 8 januari 2009 uit Brazilië bij een temperatuur van 40º C en toen ik in

Nederland aankwam was het min 17 ºC en alles was wit , echt alles was wit en koud ,

maar vooral zo wit .Pater Jan Bonten had wel een warme jas voor mij, maar toch had ik

het heel koud.

De communiteit in Nederland bestond uit pater Bonten, pater Luciano en mij. De kou van

de winter en de donkere dagen vielen niet altijd mee. In Brazilië is altijd zon.

 

Heeft u nu het gevoel dat u aan uw missie voldaan heeft?

Mijn missie was volgens onze Generaal Overste: leef je religieus leven als karmeliet en

verspreidt het charisma van de Karmelieten met de intentie roepingen vanuit Nederland te

krijgen.

 

Is het celibaat voor de jonge mannen van nu, misschien een struikelblok?

De problematiek van te weinig roepingen is niet het celibaat.

 

Met welke gedachten keert u terug naar uw vaderland Brazilië?

Dat is heel dubbel. Nederland is een mooi land waar alles goed is georganiseerd. In

Nederland zijn in de kerken vooral oudere mensen die verdrietig zijn, omdat hun

kleinkinderen niet meer gedoopt worden en niet deelnemen aan de Kerkgemeenschap. De

kerk zijn wij. Samen moeten we Eucharistie vieren en ons geloof beleven. In Brazilië gaan

de mensen spontaan naar de kerk , jong en oud.

Ik neem alle herinneringen in mijn hart mee.

 

In gesprek met Pater Pater Luciano

 

Handel 2 juni 10.30 uur

 

Pater Luciano Veras Tito

Geboren: 31 juli 1978 in Teresina Brazilië

Gezinssituatie Luciano heeft nog 2 broers , zijn moeder is 60 jaar en zijn vader is aan de

gevolgen van een hartinfarct op 60 jarige leeftijd overleden.

 

Hoe was uw jeugd?

Ik heb de basisschool gevolgd op een protestantse school en daarna ging ik naar een

katholieke school Ik ben gedoopt toen ik 11 maanden was.

 

Wanneer heeft u gemerkt dat u zich geroepen voelde tot het priesterschap?

Ik was ongeveer 17 jaar toen ik bij een bijeenkomst in de parochie was met een gezin , een

zuster, een broeder en een priester. Toen werd ik gepakt door het religieuze leven en heb

me afgevraagd of dat iets voor mij was. Ik heb het stil voor mezelf gehouden maar toen ik het

bekend maakte was het een shock voor mijn vrienden. We hebben een bezoek gebracht aan

de zusters Karmelietessen en binnen die orde voelde ik me thuis. Theresia van Avila is onze

geestelijke moeder en toen wist ik dat ik hiervan deelgenoot wilde zijn.

Via deze zusters kwam ik in contact met de paters Karmelieten met wie ik een intensieve

briefwisseling onderhield . Ook heb ik in die tijd veel gelezen en gestudeerd.

 

Wanneer begon de priesteropleiding?

In Caratinga ( zuid- oost Brazilië) begon ik op 21 jarige leeftijd voor de studie postulant,

novice, 3 jaar filosofie en dan nog 4 jaar theologie. Hierna vertrok ik naar Nederland.

 

Wat was jouw missie in Nederland?

Mijn opdracht was het werk in de parochie en de beoefening van de spiritualiteit van de

Karmelieten.

 

Hebt u een tevreden gevoel over uw Nederlandse periode?

Van de fraters van Tilburg heb ik veel geleerd met name frater Nicatius. Daarom heb ik mijn

hart opengesteld voor Nederland.

Ik heb hier zoveel mooie dingen meegemaakt. Mijn diakenwijding was op 26 mei 2012 in

Handel. Mijn mama, oom en tante en enkele vrienden uit Europa waren hier allemaal in

Handel. Ik had ook nog de keuze voor de Sint Jan in Den Bosch; maar mijn keuze was

Handel want hier hoor ik thuis. De priesterwijding heb ik in Brazilië gevierd op het feest van

Christus koning, 24 november 2012 Hierbij waren Netty Hoefnagel, Christ Strik en Ine

Cremers aanwezig. Mijn eerste mis in Handel was met Driekoningen, 6 jan. Ik heb daar

zoveel mooie herinneringen aan en ik ben daarvoor zo dankbaar. De mensen hebben zoveel

voor mij gedaan; heel veel vrijwilligers uit Handel, de gildes. Het was zo mooi.

 

Hebt u ook negatieve gevoelens?

Ik heb zoveel steun gehad, vooral van Hans Goossens die veel van zijn tijd heeft besteed

om mij de taal te leren. Ook heb ik veel Nederlandse liedjes beluisterd (Luciano pakt zijn

iPhone en laat een liedje horen van Guus Meeuwis: “dan denk ik aan Brabant,”)

Ik zie dat hij zijn emoties niet kan onderdrukken.

De eerste tijd was wel eens moeilijk vooral met de kou en de donkere maanden in november

en december.

 

Wat gaat u nu doen in Brazilië?

Ik ga naar het klooster waar ik zelf ben begonnen en daar heb ik de leiding over 8 aspiranten

en dat vind ik fijn om dat te doen. Mijn mama zegt: “En de mensen dan?”

Zij weet dat ik me thuis voel hier.

Als ik mijn hoofd te slapen leg komen er stemmen: Waarom? Waarom?

Ik werk graag met de mensen hier.

Dubbel gevoel: Brazilië, geboorteland en Nederland na 9 jaar: een gedeelte van mijzelf.

Met Pasen dacht ik: dit is mijn laatste Pasen hier.

Met de presentatieviering komt er in mijn hoofd: dit is de laatste keer

De patiënten van Padua zeggen: “we zullen je missen”

Mijn universum van het priesterschap heb ik in Nederland geleerd.

Pater Luciano, kunt u ons een Portugese groet achterlaten?

“Eu sentirei Saudades” ( “Ik zal jullie missen;” maar dan veel dieper.)

Parochiebestuur H. Willibrordus Gemert – Bakel

 

In gesprek met Pastoor Jan Bonten

 

Handel 13 juni 2017

 

Pastoor Bonten is geboren in Stramproy op 16-03- 1940 en is priester gewijd op 17-04-

1966, op 28-02- 1970 naar Brazilië vertrokken en is nu inmiddels 8,5 jaar in Handel.

 

Kunt u iets vertellen over die tijd in Brazilië?

In Brazilië heb ik veel parochiewerk gedaan en assistentie verleend aan de

Karmelietessen en de vorming van de priesterstudenten.

 

U behoort tot de orde van de ongeschoeide Karmelieten: O.C.D. Wat houdt die naam in?

Ordo Carmelitarum Discalceatorum. Het teken van hervorming betekende in die tijd ,

ongeschoeid zijn en dan hebben we het over de tijd vanaf 1568 tot heden. De H. Theresia

van Avila is de stichteres van de orde van O.C.D. In India hebben we ongeveer 1000

leden.

 

Hoe hebt u de eerste tijd ervaren?

Het was een zeer gevarieerde tijd: Als priester leren werken, de cultuur van het land leren

kennen en de taal. Maar ik had in Nederland al Portugees geleerd. Bij mijn aankomst in

Rio de Janeiro en enkele dagen later in Belo Horizonte heb ik de mis in het Portugees opgedragen.

 

Is er veel verschil tussen Brazilië en Nederland?

Het religieuze leven in Nederland raakt in verval en in Brazilië is dit nog bloeiend.

 

Is het celibaat een obstakel voor roepingen?

Het religieuze leven vergt een totale inzet van een man.

In de kerk was rond 1500 een groot verval vooral m.b.t. de pausen die zich niet hielden

aan het religieuze leven. Paus Adrianus was een Nederlander die in Spanje gouverneur

was omdat Keizer Karel V afwezig was. Voordat hij in Rome aankwam waren er al 8

maanden voorbij. Bovendien was men in Rome niet blij met deze keuze. Hij besloot dat

niemand een dubbele functie mocht hebben. De hervormingen begonnen met het Concilie

van Trente. Vanaf het Concilie begonnen hervormingen en het bestrijden van het

Protestantisme.

 

Waar heeft u gewerkt In Brazilië?

1970 – 1984 Belo Horizonte Deze stad bestaat nu al 100 jaar en is de hoofdstad van de

staat Minas Gerais ( Algemene Mijnen ) en hier delfde men ijzererts.

1984-1986 Caratinga

1987 Caratiba: vorming van de filosofie studenten.

1988-1989 Overste van de communiteit en pastoor van de parochie.

1989- 1990 Belo Horizonte

1991-1994 Rio de Janeiro

1995-1996 Sao Roque: noviciaat. Dit noviciaat was niet geschikt en daarom zijn we naar

Pietade de Caratinga gegaan. Dit huis was gebouwd als een kluizenarij.

1998- 2004 Rio de Janeiro

2005-2008 Sao Paulo.

2009- 2017 Handel.

En nu ga ik weer naar Belo Horizonte.

 

Hoe voelt het om terug te gaan?

Ik voel me op mijn gemak want God vraagt dit van mij. De Provinciaal zei me: “u beslist.”

Ik ben van Nederland vervreemd en ik vind het fijn om weer in een communiteit te leven.

Mijn oudste zus zei “Ik weet zeker dat jij weer terug gaat.”

Wij wensen pastoor Bonten veel geluk toe in: ” Mooie Horizon.”

Parochiebestuur H. Willibrordus Gemert-Bakel.

 

In Memoriam

Op zaterdagmorgen, 31 maart is rond 3.00 uur pastor G.H.C.IJ. Hogema vrij plotseling overleden op
de leeftijd van 88 jaar.

Gerard Hogema (003)
Als Pastor, Pastoor en Deken heeft hij zich van 1984 tot 2001 intensief ingezet voor onze parochie in
Gemert, zowel in de Gerarduskerk als in de kerk St. Jan.
U kunt afscheid van de pastor nemen op donderdag, 05 april van 18.15 uur tot 19.00 uur in het
rouwcentrum “Residence Waterhof” ’t Hoogh Huys 3 in Gemert.
De Plechtige Uitvaartdienst wordt gehouden op vrijdag, 06 april om 11.00 uur in de kerk St. Jan
Onthoofding te Gemert waarna de begrafenis plaatsvindt op het kerkhof van de paters Spiritijnen te
Gemert.
Bestuur Parochie H. Willibrordus Gemert- Bakel.

 

Beleidsplan Mgr. De Korte

 

Bisschop de Korte heeft een nieuw beleidsplan gepresenteerd van het bisdom den Bosch.

Direct na zijn installatie op 14 mei 2016 bezocht de bisschop alle dekenaten en sprak ook in diverse

parochies met pastorale teams, kerkbesturen, en religieuzen. In het bisschopshuis ontving hij ook

vele gasten. Zijn indrukken bracht de bisschop samen in een beleidsnota.

Bisschop de Korte wil bouwen aan een cultuur van vertrouwen. Hij heeft echter geen toverstok

waardoor er plotseling meer gelovigen actief worden en meer middelen beschikbaar zijn. Maar hij wil

proberen de eenheid binnen het bisdom te versterken. Daarom pleit zijn nota voor een hartelijke,

gastvrije Kerk met meer ontspannen verhoudingen. Het katholieke huis is groot met ruimte voor

verschillende accenten en vormen van katholieke spiritualiteit.

Bekijk het beleidsplan